Bütün yalnizligi, sessizligi ve bilinmezligiyle; sessizdir ’siyah’; yalnizdir…
her seyi içine alip gizleyen siyah, hem bir ‘baslangiç’ rengidir,
hem de ’son’ diye düsünülen o ‘bilinmez’in…
sirrini tasir içinde; belki de sonsuza dek saklayacagi bilinmezi…
ve insanlar siyahin, aydinligi dogurmasini bekler.
toprakin rengidir.
gecenin rengidir.
ölümün rengidir ki ölümden sonra -yeniden- karsimiza çikacak olan
kapilarin da rengidir.
matemin rengidir: ölümün hüznü; yasin sembol rengi.
öteye giden içinse yalnizligin rengidir.
ve belki de hiçbir rengin talihi siyahinki kadar kara degildir.
olumsuzluk, sikinti, sikayet, hep siyaha atilir, belki de haksizlik edilir ona.
bilinmezin, kara deliklerin,
devamli genisleyen evrenin rengidir: muammadir siyah.
ortaçagda simyacilara göre ise dönüstürücü bir anlam tasir.
sayisal degeriyse sifirdir sifir gibi önüne gelen her seyi
büyültür ve küçültür sonsuza dek.
(more…)