siyah beyaz veda…

Pazar, Kasım 2nd, 2008

Kemal Uslu’ ya …

Kim derdi ki;
Ekim kederle geçecek
gün solmuş yüzünde bitecekti bir akşam üstü!
son kez dokunan gözlerinde kalan pozun

kadrajı yarım
ışığı hüzün

gülüşü silinen
az bir ömürdü hayat fotoğrafın…

(more…)

Aynı rüyayı görüyorsak, gördüğümüz rüya değildir.

Cumartesi, Ekim 11th, 2008

Diyelim ki, bir uçurumdan aşağı yuvarlandığımızı korku ve dehşet içinde görüyoruz, ama ne kadar ilginçtir ki bunu ben, sen, o, diğeri, öbürü aynı anda ve aynı zamanda görüyor. Siz bu müşahede edilen şeye rüya diyebilir misiniz? Yahut tam aksine, beraberce eş zamanlı olarak yüce bir dağın doruğuna tüm zorluklarına katlanarak, tam düşecekken birbirimizin elini tutarak, ayağı kayana omuz vererek tırmandığımızı görüyoruz. Peki buna bir rüya diyebilir misiniz?

Demem o ki, görülen rüya bir kişiye ait olmaktan çıkmışsa aynı zamanda bir rüya olmaktan da çıkmıştır. ‘İkinci kişi’ fevkalade önemlidir. Eğer bir yolda size eşlik eden, gözlerini kısarak sizin baktığınız ufka bakan bir ikinci kişi varsa, görülen şey bir rüya olmaktan çıkıp ‘hakikat’e dönüşür. Buna karşın rüya görmekle hayal kurmak arasında, hakikatle yalan arasındaki kadar bir uzaklık söz konusudur. Dolayısıyla gördüğümüz şeyin bir hayal mi yoksa bir rüya mı olduğu, bizim yolda asude bir yolcu mu olduğumuz, yoksa pıtraklı tarlayı yol belleyen bir divane mi olduğumuzun resmini orta yere koyar. (more…)

Siyah…

Cumartesi, Ekim 11th, 2008

Bütün yalnizligi, sessizligi ve bilinmezligiyle; sessizdir ’siyah’; yalnizdir…
her seyi içine alip gizleyen siyah, hem bir ‘baslangiç’ rengidir,
hem de ’son’ diye düsünülen o ‘bilinmez’in…
sirrini tasir içinde; belki de sonsuza dek saklayacagi bilinmezi…
ve insanlar siyahin, aydinligi dogurmasini bekler.
toprakin rengidir.
gecenin rengidir.

ölümün rengidir ki ölümden sonra -yeniden- karsimiza çikacak olan
kapilarin da rengidir.
matemin rengidir: ölümün hüznü; yasin sembol rengi.
öteye giden içinse yalnizligin rengidir.
ve belki de hiçbir rengin talihi siyahinki kadar kara degildir.
olumsuzluk, sikinti, sikayet, hep siyaha atilir, belki de haksizlik edilir ona.

bilinmezin, kara deliklerin,
devamli genisleyen evrenin rengidir: muammadir siyah.

ortaçagda simyacilara göre ise dönüstürücü bir anlam tasir.
sayisal degeriyse sifirdir sifir gibi önüne gelen her seyi
büyültür ve küçültür sonsuza dek.

(more…)